Felahiye’nin Kökeni

Felahiye’nin kökleri, çevresindeki eserlere göre Hititler Devri’ne kadar uzanmaktadır. Hititlerden sonra çeşitli medeniyetler, özellikle Roma ve Osmanlı Medeniyetleri bu bölgede hüküm sürmüştür.

İlçenin Kuruluşu

Felahiye, Cumhuriyetin ilk yıllarında kurulmuştur. Yozgat İl’ine bağlı bir nahiye olan Felahiye, 1925 yılında Yozgat İl Daimi Encümeni’nin kararıyla “Kurtuluş” anlamına gelen “Felahiye” adını almıştır. İlçe, 1926 yılında Kayseri İl’ine bağlı Güneşli (Mancusun) bucaklarına dahil edilmiştir.

15 Ekim 1930’da bucak statüsüne kavuşmuş, 7 Ekim 1957’de ise 7033 sayılı yasa ile ilçe statüsüne yükselmiştir. İlçeye bağlı 2 kasaba ve 9 köy bulunmaktadır. Yolların tamamı asfalttır ve toplu yerleşim egemendir.

İlçenin İdari Yapısı ve Ekonomisi

İlçe nüfusu, 2000 yılında 17.723 iken son durumda 6.512’ye düşmüştür. Göçün başlıca nedenleri işsizlik, eğitim, sağlık ve sosyal imkânlardır. Halkın büyük kısmı geçimini tarım ve hayvancılıkla sağlar. Ayrıca yurtdışında çalışan işçilerin katkısı ekonomide önemli bir yer tutar.

Tarıma elverişli arazi fazladır. Tarla ziraati başlıca faaliyettir, hayvancılık ise destekleyici konumdadır. İlçede sanayi ve ticaret sınırlı olup yalnızca bir un fabrikası ve süt toplama merkezi bulunmaktadır.

Sosyal Yapı ve İklim

Felahiye’de sosyal yapı tarım, hayvancılık ve yurtdışındaki işçilerin ekonomik desteği üzerine kuruludur. İlçe merkezindeki konutların çoğu yenidir ve elektrik, su, kanalizasyon gibi hizmetlere sahiptir. Köylerde yığma ve kargir binalar yaygındır.

İlçede karasal iklim hâkimdir: yazlar sıcak ve kurak, kışlar soğuk ve sert geçer. En fazla yağış ilkbaharda görülür; özellikle Nisan ve Mayıs yağışları kuru tarım açısından önem taşır.